Τσάμικος

Στα κακοτράχαλα τα βουνά
με το σουραύλι και το ζουρνά
πάνω στην πέτρα την αγιασμένη
χορεύουν τώρα τρεις αντρειωμένοι —
ο Νικηφόρος κι ο Διγενής
κι ο γιος της Άννας της Κομνηνής.

Δική τους είναι μια φλούδα γης
μα εσύ Χριστέ μου τους ευλογείς
για να γλιτώσουν αυτή τη φλούδα
απ’ το τσακάλι και την αρκούδα —
δες πώς χορεύει ο Νικηταράς
κι αηδόνι γίνεται ο ταμπουράς.

Από την Ήπειρο στο Μοριά
κι απ’ το σκοτάδι στη λευτεριά
το πανηγύρι κρατάει χρόνια
στα μαρμαρένια του Χάρου αλώνια —
κριτής κι αφέντης είν’ ο Θεός
και δραγουμάνος του ο λαός.

 

 

 

* [Όλα τα τραγούδια page 296]

Η ένδειξη «Ξαρχάκος  —  Γκάτσος» σε παλαιότερο δακτυλόγραφο δηλώνει ότι οι στίχοι έχουν γραφτεί πριν από τη μελωδία.

[From ΑΘΑΝΑΣΙΑ. See page 287.]